Wernisaż wystawy: 27 kwietnia 2026 godz. 13.00


Wystawa Efekty prezentuje prace wybranych osób studiujących w II pracowni malarstwa, dla których punkt wyjścia stanowi nie tyle sam rezultat, ile droga prowadząca do ich powstania.
Tytuł sugeruje zakończenie procesu, moment, w którym praca zostaje pokazana widzowi jako gotowe dzieło. Jednak w rzeczywistości każdy z prezentowanych obiektów jest jedynie fragmentem dłuższej historii: zapisem prób, decyzji, wątpliwości i zmian.
Malarstwo, choć często postrzegane przez pryzmat finalnego obrazu, jest w istocie procesem nieustannego poszukiwania. Podejmując wysiłek konstruowania własnego języka wizualnego, uczą się jednocześnie, że efekt nie jest kategorią jednoznaczną. Czy jest nim dobrze rozwiązany problem formalny? Moment, w którym dzieło zaczyna funkcjonować autonomicznie?
Prezentowane prace ujawniają różnorodne strategie dochodzenia do własnych rozwiązań. Obok obrazów budowanych intuicyjnie pojawiają się realizacje wynikające z analitycznego namysłu nad formą, kolorem czy strukturą malarskiej materii. W niektórych przypadkach efekt jest wynikiem kontrolowanego procesu, w innych rezultatem eksperymentu, ryzyka lub świadomego przekroczenia wcześniejszych założeń. Nie są one wyłącznie finałem pracy, lecz raczej widocznym fragmentem czegoś, co dzieje się pomiędzy: pomiędzy intencją a przypadkiem, kontrolą a intuicją, wiedzą a niepewnością.
Efekt, słowo, które zwykle sugeruje zakończenie, tutaj pozostaje pytaniem. Czym jest efekt w malarstwie? Czy jest nim obraz, który uznajemy za skończony? Czy może doświadczenie samego procesu malowania, kiedy farba, kolor i gest zaczynają prowadzić twórcę w nieprzewidzianym kierunku? Sam tytuł wystawy pozostaje otwarty. Efekty mogą oznaczać rezultat, efektem może być skutek działania, ślad procesu, coś, co pojawia się nie zawsze zgodnie z pierwotnym zamiarem. Efektem bywa również wrażenie, napięcie wizualne, moment, w którym obraz zaczyna oddziaływać. W malarstwie te znaczenia nakładają się na siebie.

Efekty nie są więc jedynie rezultatem, są śladem procesu, świadectwem drogi, jest zaproszeniem do refleksji nad samą naturą twórczości. Każdy obraz jest śladem drogi, próbą zbliżenia się do momentu, w którym obraz, obiekt, działanie zaczyna mówić własnym głosem. Łączy je wspólne napięcie: pragnienie znalezienia własnego języka, zbliżenia się do momentu, w którym coś zaczyna się wydarzać naprawdę.


Kuratorzy:
Magdalena Gryska
Cezary Bednarczyk

Karolina Chojnacka
Maria Cichocka
Julita Dąbrowska
Dawid Gelert
Natalia Gryniajeva
Sandra Mechocka
Bohdana Pozniakowska
Oliwia Rychlewska
Karol/Kinga Żąłdziewska
oraz wspólna praca wszystkich studentów.